بیوتین ویتامین معجزه گر

بیوتین یکی از ویتامین های گروه B و محلول در آب است که با حرف انگلیسی H هم شناخته می شود . دریافت این ویتامین به سلامت پوست ، مو و ناخن کمک می کند. همانطور که میدانید ویتامین ها نقش مهمی در بدن ایفا می کنند. کمبود ویتامین ها نشانه هایی دارد و در صورت عدم جبران ، عوارضی جدی بر سلامت بدن دارد. بیوتین یکی از آن هاست که هم به صورت قرص بیوتین و هم در بعضی از مواد غذائی وجود دارد. اگر به سلامت پوست و موی خود اهمیت می دهید بهتر است مصرف این ویتامین را در برنامه غذایی خود داشته باشید .

نقش بیوتین در بدن:

این ویتامین در مواد غذایی گوناگون ، هم به شکل بیوتین و هم به شکل نوعی ترکیب پروتئینی پیدا می شود . میزان دسترسی بدن به بیوتین و جذب آن از انواع غذاها متفاوت می باشد .

مصرف توأم بیوتین و کروم به کنترل قند خون در افراد دیابتی کمک می کند. خصوصاً آن دسته از دیابتی هایی که قند خونشان با دارو به سختی کنترل می شود . بیوتین می تواند تا حدی گزگز شدن اندام ها ( اصطلاحاً سوزن سوزن شدن) در افراد دیابتی را بهبود بخشد . در مطالعاتی که انجام شده چنین به نظر می رسد که استفاده همزمان بیوتین و روی می تواند منجر به کاهش ریزش مو شود. در واقع دریافت کافی این ویتامین به سلامت پوست ، مو و ناخن کمک می کند ، به گونه ای که گاهی با مصرف قرص بیوتین بهبود مشخصی در سلامت آن ها ایجاد می گردد . پزشکان در بعضی از موارد ریزش مو از قرص بیوتین استـفاده می کنند . در مشکلاتی مثل التهاب روده ، روده تحریک پذیر و یا اسهال مزمن ، بنا به نظر پزشک متخصص می توان از قرص بیوتین استفاده کرد. این ویتامین در حفظ سلامت بافت عضله ، مغز استخوان و سیستم عصبی نیز مؤثر می باشد . دریافت مقدار مناسب بیوتین به کنترل وزن بدن ، سلامت قلب و کاهش کلسترول خون کمک می کند . استفاده از قرص بیوتین می تواند میزان شکنندگی ناخن های دست و پا را در افرادی که ناخن شکننده دارند کاهش دهد.

نشانه های کمبود بیوتین در بدن :

از آنجائی که بیوتین به طور گسترده در اکثر مواد غذایی یافت می شود ، شاید بروز کمبود آن به ندرت مشاهده گردد ، با این حال نشانه های کمبود غالباً در کسانی که به مدت طولانی دچار سوء تغذیه بوده اند و یا بیمارانی که طی سال ها تحت تغذیه وریدی( تزریقی) می باشند و مبتلایان به اختلالات گوارشی یا سوءجذب مشاهده می شود . علائمی مثل درماتیت ، خشکی پوست ، التهاب زبان ، خستگی ، افسردگی، درد در عضلات ، کم خونی ، نازک شدن و ریزش مو، کاهش رشد در نوزادان و کودکان و گزگز پاها و بازو ها ، از نشانه های کمبود بیوتین در بدن به شمار می روند .

توجه :

معمولاً آزمایش خاصی برای تشخیص کمبود بیوتین در بدن وجود ندارد و آن را اغلب از روی علائم کمبود ، شناسایی می کنند .

منابع طبیعی تأمین کننده بیوتین در بدن :

بیوتین بصورت طبیعی در خیلی از خوراکی ها وجود دارد . غلات سبوس دار ، نان سبوس دار، مرغ و تخم مرغ ، لبنیات ، آجیل و ماهی سالمون سرشار از بیوتین هستند .همچنین جگر ، قلوه ، شیر ، برنج قهوه ای ، حبوبات ، مغزها ( گردو ، بادام ، فندق و ...) ، اسفناج ، براکلی ، گل کلم و ... از منابع غنی و خوب بیوتین محسوب می شوند .

معمولاً یک تخم مرغ پخته 13 تا 25 میکرو گرم و هر 90 گرم جگر پخته حدود 27 تا 35 میکرو گرم بیوتین دارد.

تأثیرات فرآیند پخت بر بیوتین :

بیوتین در برابر حرارت ، نور و اکسیژن مقاوم است و در اثر نگهداری در یخچال و انبارش به راحتی از بین نمی رود و فرایند پخت موجب جذب راحتتر آن می شود البته باید توجه داشت که در شرایط اسیدی فرم بیوتین تغییر یافته و قابلیت جذب آن کاهش می یابد.

ده فایده ی مصرف گوشت مرغ برای سلامتی

ضد افسردگی

گوشــت انواع ماکیــان از مرغ یا بوقلمون دارای مقادیــر زیادی از یک نوع اسید آمینه بلورین و خوشــبو به نام تریپتوفان است که با وجود آن حتی پس از مصرف یک کاســه ی بزرگ از ســوپ مرغ احساس سبکی و راحتی به شما دست میدهد. در حقیقت اگر شما احساس افسردگی و پریشانی میکنید، مصرف گوشت ماکیان سبب افزایش میزان سروتونین در مغز و افزایش حوصله ی شــما میشــود و با از بین بردن استرس باعث میشود خوابی آرام داشته باشید.

عامل حفظ استخوان

اگر وارد میانســالی شده اید و همواره نگران پوکی استخوان و ورم مفاصل هســتید، مصرف گوشــت مرغ که مملو از پروتئین اســت میتواند کمک بزرگی برای حفاظت ازاستخوان باشد.

ماکیان و حفظ سلامت قلب

هوموسیستین اســید آمینهای اســت که افزایش آن در بدن سبب ایجاد بیماریهای قلبی عروقی میگردد. خوشــبختانه مصرف سینه ی مرغ در سوپ مرغ، خوراک مرغ، جوجه فلفلی، سالاد مرغ و... انواع غذاهای حاوی مرغ بسیار برای سلامتی مفیدند، البته به شرط آنکه شما مرغ نباشید. گذشته از شوخی، مزایای استفاده از مرغ بسیار است. سینه مرغ، حاوی چربی بسیار اندک و کالری و پروتئین بسیار است که مناسب برای حفظ تناسب اندام و تثبیت وزن است. علاوه بر آن منبع غنی از ویتامین ها و موادمغذی اساسی است.ضمنا با توجه به روشهای متعدد طبخ این منبع غنی پروتئین، خانواده شما از داشتن غذاهای متنوع در منوی غذایی بهره مند خواهند بود. در زیر10 مورد از بهترین دلایل استفاده از گوشت مرغ برای سلامتی مصرف کمنده ذکر شده است

میزان پروتئین بالا

اگــر به دنبــال منبع غنی از پروتئین با چربی اندک هســتید گوشــت مرغ بهترین گزینه برای شماست. پروتئین مرغ باعث توسعه ورشدماهیچه ها میشــود و نیز در حفظ وزن و اندام ایده آل مناسب است و فرایند کاهش وزن را تسریع میبخشد.

میزان بالای فسفر

گوشــت مرغ همچنین منبع غنی از فسفر اســت. فسفر جزو مواد معدنی و حیاتی است که سبب حفظ سلامت دندان، استخوان، کلیه، کبد و بهبود عملکرد سیستم اعصاب است.

سرشار از سلنیوم

ســلنیوم ماده ای معدنی اســت که عملکرد متابولیســم بدن بــه وجود آن بســتگی دارد. به عبارت دیگر عملکرد سیستم ایمنی بدن، متابولیسم، هورمونها و تیروئید به آن وابســته است که به مقدار زیاد در گوشت مرغ موجود است.

تقویت کنندهی سوخت و ساز بدن

ویتامیــن B6 یا ب- کمپلکس باعــث افزایش آنزیم ها و واکنش ســاخت ســلولی میشود. ( فرایندی که به متیلیشن معروف است.) بدین معنا که مصرف مرغ سبب میشــود رگهای خونی سالم باشند، میزان انرژی در بدن افزایش یابد، و این سوخت و ساز سبب افزایش چربیسوزی در بدن شود. بنابراین شما دارای وزنی ایده آل و بدنی فعال خواهید بود.

سرشار از نیاسین

گوشــت مرغ همچنین سرشار از نیاسین اســت که نوع خاصی از ویتامین B اســت که به مقابلــه با ســرطان و یا ســایر آســیبهای ژنتیکی DNA میپردازد.

افزایش سلامت چشم

گوشــت مرغ منبع غنی از رتینول، کاروتن آلفا و بتا و لیســوفن اســت که تمامی آنها از مشــتقات ویتامین A هســتند و برای حفظ ســلامت چشم نقشی حیاتی دارند.

عاملی حیاتی در رشد و سلامت بافتها و نسوج

اکثر ما دارای آفت و امراضی از جمله : ترک لب، شــکاف دهان، جراحت زبان و یا خشکی پوست در زمستان هستیم. افزایش مصرف ریبوفاوین یا ویتامین B2، که به مقدار زیاد در جگر مرغ یافت میشــود، به شدت به کاهش مشکات پوستی و ترمیم خشکی پوست کمک میکند.

منبع

www.activebeat.com/diet-nutrition/top-10-health-benefits-of- eating-chicken/

ترجمه: فاطمه بائی و افشین میرزایی از همکاران شرکت پیگیر

کمپوست کردن، افزایش تجزیه بیولوژیکی مواد ارگانیک در محیطی هوازی است. در طول این روند،میکروارگانیسمها،مواد آلی رامیشکندو به ترکیبات آلی ثابت و قابل استفاده تبدیل میکند. در این روند اکسیژن مصرف و گرما، آب و دی اکسیدکربن تولید میشود، در شرایط قابل کنترل، روند کمپوست در دو فاز توصیف میشود، فاز اولیه و ثانویه. خواص شیمیایی و فیزیکی ضایعات خام بر سرعت کمپوست تاثیر میگذارد. اندازه ذرات، مساحت محیط ماده ضایعاتی بر نوع میکروارگانیسم های درگیر و درجه فعالیت بیولوژیکی در روند کمپوست تاثیر میگذارد. کمپوست کردن موجب دفع سالم ضایعات و مدفوع پرنده ها میشود و تخریب محیط زیست را کاهش میدهد. کمپوست مدفوع طیور و پرندههای مرده هنوز موضوعی قابل بحث است. در حالی که بعضی از دانشمندان به دلیل مزایای بسیار کمپوست کردن موافق آن هستند. مقاله پیش رو تلاشی برای پوشش دادن کل روند کمپوست کردن، استفاده وهمچنین حل مسائل و مشکات مربوط بهآن است.

مقدمه

کمپوست کردن اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا تکنولوژی مناسبی برای از بین بردن ضایعات مخرب به حساب میآید. کمپوست کردن روندی هوازی بیولوژیکی است که در آن میکروبهایی که به طور طبیعی به وجود می آیند،مواد آلی قابل تجزیه زیستی را به محصولات گیاخاک مانند تبدیل میکنند. کمپوست کردن برای بازیافت مواد آلی و برگرداندن آنها به خاک استفاده میشود تا باروری خاک حفظ گردد. ضایعات طیور شامل ترکیبی از فضولات، ضایعات بستر طیور، خوراک باقی مانده، پرنده های مرده، تخم های شکسته و پرهامیشودواین ضایعات ممکن است ازمرغداری های بزرگ،قفس هاوتسمه نقاله ها و سیستم های آبرسانی حاصل شده باشد. این مواد ضایعاتی ارزش غذای بالایی دارندوبه عنوان کود آلی شیمیایی به حساب می آیندوموادمغذی مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم را بازیافت میکنند. با اینحال، استفاده بیش از اندازه از این مواد میتواند موجب اوتروفیکاسیون آب ها، گسترش پاتوژنها،تولید مواد گیاهی مسموم، آلودگی آب و هوا و تصاعد گازهای گلخانه ای شود.اوتروفیکاسیون یناشیازمدفوعودیگرضایعات میتواندبه عنوان مهمترین علت تخریب منابع آبی باشد. پیتزر و سیمز در سال 1988 گزارش دادند که استفاده بیش از اندازه از ضایعات طیور در پرورش دانه ها میتواند موجب آلودگی آبهای زیر زمینی به نیترات )NO2( شود. میزان باالی NO3 در آبهای آشامیدنی میتواند موجب بروز بیماری متهموگلوبینمی (سندروم کبودی نوزادان)، سرطان و بیماریهای تنفسی در انسان شود.

ویژگی ضایعات طیور

ضایعات طیور شامل ضایعات بستری، مدفوع و طیور مرده میشود. ترکیب این ضایعات بیشتر از آب و کربن و مقدار کمی نیتروژن، فسفر، کلر، کلسیم، منیزیم، سدیم، منگنز، آهن، مس،زینک و آرسنیک ساخته شده است. به دلیل وجود مقدار زیادی پروتئین و آمینواسید، مدفوع طیور مقدار زیادی نیتروژن 60( تا 80 درصد) از جمله اوره دارد. 40 تا 49 درصد از ترکیبات نیتروژنی موجوددر مدفوع تازهدرطول یکسال به آمونیاک تبدیل میشود. آمونیاک یا به شکل گاز )NH3( یا به شکل یونیزه شده )NH4( وجود دارد که قابل حل در آب است. NH4 میتواند از طریق میکروارگانیسم های موجود در خاک به نیترات تبدیل شود که به این روند نیتریفیکاسیون میگویند.زمانی که مدفوع طیور از طریق میکروبها تخریب بیهوازی میشود، تجمع نیتروژنهای درونی افزایش مییابد و این افزایش آمونیاک میتواند جلوی از بین رفتن ترکیب آلی را بگیرد؛ ترکیبات آلی موجب تولید اسید چرب در طیور میشود.

روند کمپوست کردن

با توجه به تغییرات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی که در طول روند کمپوست کردن به وجود میآیند،تخریب طبیعی اجزای زیست توده در حالت پایدار اتفاق نمیافتد، بلکه بیشتر در شرایط ناپایدار رخ میدهد. اگر چه تعریف دقیق و متمایزی میان مراحل روند کمپوست کردن وجود ندارد اما برخی از پژوهشگران کمپوست کردن را به دو مرحله بزرگ و عمده تقسیم بندی کرده اند. هوگ )Haug( در سال 1993 اذعان داشت که فاز یا مرحله اول، که فاز «پیشروی» یا «گرما» نامیده میشود، دارای این ویژگی است که میزان اکسیژن مصرفی بالا، دمای ترموفیلیک و کاهش زیاد در جامدات فعال قابل تجزیه زیستی میباشد. این مرحله پتانسیل بالایی درایجاد بوی زیاد دارد.خود تحقیقات در یک هر )Elwell( الول و )Keener( کینر ،)Bollen( بولن مرحله اول روند کمپوست را به سه زیر فاز تقسیم بندی کرده اند: زیر فاز اولیه، میزان بالا و تثبیت. در زیر فاز اولیه که یک تا سه روز طول میکشد، دمای هوا از درجه محیط به 43 درجه سانتیگراد افزایش مییابد و میکروارگانیسم های مزوفیلیک قند، نشاسته و پروتئین را کاهش میدهد. در زیر فاز دوم (میزان باال) دما از 43 درجه سانتیگراد به تقریبا 71 درجه سانتیگراد میرسد، در این مرحله میکروارگانیسم های ترموفیلیک چربی، همی سلولوز، سلولوز و تا حدی لیگنین را کاهش میدهد. در نهایت، در زیر فاز سوم (تثبیت)دما کاهش مییابد و بالای 40 درجه سانتیگراد ثابت باقی میماند. در طول این زیر فازپایانی، کاهش بیشتر سلولوزهای خاص (که احتماال زنجیره کوتاهتری دارند)، همی سلولوزها و لیگنین مشاهده میشود و میکرو ارگانیسمهای مزوفیلیک دوباره تشکیل میشود. دمای بالا در دو زیرفاز اول کمپوست (زیر فاز اولیه و میزان بالا)، تابعی از مقدار و درجه یکپارچگی در هوادهی، میزان رطوبت و ترکیب مواد مورد نیاز است. در طول فازهای برابر در چرخه کمپوست، دمای پشتهای که در آن لاشه ها کمپوست میشود پایینتر از دمایی خواهد بود که درآن بقایای گیاهان ارگانیک کمپوست میشوند، مگرآنکه شرایط فیزیکی وشیمیای یبهینه شودتایکپارچگی میکروبیولوژیوته ویهمناسبفراه مشود. به علاوه، پشته کمپوست باید بزرگ باشد یا مصالح عایقبندی داشته باشد تادمای بالا را حفظ کند.دومین فاز اصلی کمپوست به عنوان فاز «بلوغ» یا «استحکام» شناخته میشود. در این مرحله، تهویه عاملی تعیین کننده برای کمپوست دقیق نیست، در نتیجه امکان استفاده از سیستم کمپوست با اکسیژن پایین وجود دارد. یک دسته از واکنشهای کند کننده، مانند شکستن ایگنینها در این مرحله اتفاق میافتد و نیازمند مدت زمان بیشتر برای کامل شدن است. به گفته بولن و همکاران وی، مرحله بلوغ میتواند پنج ماه در دمای زیر 40درجه طول بکشد.

فاکتورهای موثر

دما

هارپر )2002(، کینر و الول )2000( و النگستون )2002( در تحقیقات خود بیان کردهاند که سرعت فرآیند تجزیه در دمای ترموفیلیک، که از 40 درجه تا 71 درجه سانتیگراد متغیر است، بیشتر از دمای مزوفیلیک با درجه دمای بین 10 تا 40 درجه سانتیگراد است. از آنجایی که بذر علف های هرز اغلب در دمای 62 درجه سانتیگراد از بین میروند، این میکروارگانیسم ها زمانی از بین میروند که در معرض دمای 60 تا 70 درجه سانتیگراد و به مدت بیش از دو تا سه ساعت قرار بگیرند. هویتینک و کینر در سال 1993 تایید کردند که قارچ ها به طور موثرمنابع کربن، مانندایگنین یا سلولوز را که در دسترس اکثر باکتریها نیستند، جذب میکند. با این حال، فعالیت قارچی در دمای بالای 55 درجه سانتیگراد بسیار محدود است. همچنین مشاهده شده است که در دماهای بالا یعنی در دمای 60 تا 70 درجه سانتیگراد، بسیاری از آنزیم های هضم کننده کربن غیرفعال خواهند بود، ترکیبات نیتروژنی از بین میروند و گازهای نیتروژنی نامطلوب تولید میشود، از این رو بهترین دما در طول فاز اول کمپوست کردن الشه بین 55 تا 60 درجه سانتیگراد است.

تخلخل

تخلخلهای پر شده از هوا بر موجود بودن اکسیژن، دما، فعالیت میکروبی، زمان کمپوست و پشته های بسته بندی شده تاثیر دارد. تخلخل باید حدود 35 درصد باشد تا امکان نفوذ هوا به تودهها و حفظ رشد بهینه میکروبها وجود داشته باشد. لوپر در سال 2002 اظهار داشت که اندازه بهینه ذرات مواد کمپوست برای تهویه مناسب بین 3/1 تا 12/7 میلیمتر است.

اکسیژن و تهویه

زمانی که هوا در تودههای کمپوست به میزان بسیار کمی وجود دارد، تجزیه زیستی هوازی برای تجزیه مواد آلی کاهش مییابد، از بین رفتن نیتروژن از طریق دنیتریفیکاسیون افزایش و دما کاهش مییابد. چاو )2001( از سیستم مکانیکی تهویه با فشار استفاده کرد تا علوفه مخلوط گوسفند را با منابع کربنی به نسبت 1:1 کمپوست کند تا از پیشرفت این وضعیت جلوگیری کند.

نسبت کربن به نیتروژن

اضافه کردن منابع کربنی به لاشه ها شرایط مناسبی را برای کمپوست کردن موفق فراهم میکند. منابع کربنی تهویه مناسب ایجاد میکنند، فرار گازهای سمی مانند آمونیاک را سرعت میبخشند و مواد کمپوست شده را در دسترس حشرات و جونده ها قرار میدهند؛ انرژی اضافی برای فعالیت نسبتهای قابل قبول کربن به نیتروژن (کربن: نیتروژن) از 1:25 تا 1:40 متفاوت است و میتواند تا 1:50 نیز بالا برود. کاهش نسبت کربن به نیتروژن در طول روند کمپوست به خوبی نشان میدهد که منابع کربنی توسط میکروارگانیسم ها هضم شده و گاز کربن دیاکسید و گرما تولید شده است. مختار و همکاران وی در سال 2003 در تحقیق خود گزارش دادهاند که نسبت کربن به نیتروژن محصولات تمام شده تقریبا نصف نسبت کربن به نیتروژن مواد خام ترکیبی در ابتدای فاز اول است.

PH

محیطهای قلیایی )ph<7( یا اسیدی )ph>7( برای کمپوست لاشه مناسب نیستند.مقدار زیادی از کربن آزاد که بامواد نیتروژنی لاشه ترکیب شده، نهتن ها به تحرک نیتروژنی کمک میکندومانع ازبین رفتن آن ازطریق آمونیفیکاسیون میشود، که PH توده لاشه را نیز در حالت خنثی )7/0( یا کمی پایینتر نگه میدارد.ازآنجایی که واکنشهای بیوشیمیایی، گاز کربندیاکسید (اسید ضعیف) و NH3 (باز ضعیف) آزاد میکند، روند کمپوست میتواند در طیف خنثی کاهش اثر داشته باشد. نسبت دقیق کربن به نیتروژن، PH را در طیف6/5 تا7/2 نگه میداردکه برای کمپوست بهینه است.

مواد خام و انرژی مورد نیاز

رطوبت

آب، به عنوان یک واسطه، موادمغذی را به میکروارگانیسم های مفید انتقال میدهد و به این ترتیب تولید آنزیمهای مورد نیاز را در روند کمپوست تسهیل میکند. رطوبت مورد نیاز برای الشه ها به ویژگیهای ماده بستگی دارد اما به طور معمول بین 40 تا 60 درصد است. همانطور که پیشتر گفته شد،آب بیشتر >( 60 درصد) اکسیژن را از سوراخهای کوچک توده کمپوست از بین میبرد و از فعالیت هوازی آن جلوگیری میکند. به علاوه شرایطی را به وجود می آورد که موجب ایجاد بو در توده کمپوست و محدودیت بالا رفتن دما میشود. تودههای اشباع شده کمپوست خیلی سریع اکسیژن مورد نیاز برای کاهش ترکیبات بودار را از بین میبرد و از میکروبهای ترموفیلیک حمایت میکند. با این حال، برگردان کمپوست به طرف دیگر آن و اضافه کردن مواد خشک جاذب رطوبت میتواند اغلب مشکل را حل کند. اگر ترکیب کمپوست بدون آنکه در آن آبی ریخته شده باشد در هنگام دست زدن مرطوب باشد، در این صورت رطوبت آن کافی است.

منبع کربن

موادخامی که برای میکروارگانیسم ها کربن بیشتری فراهم میکنند، در واقع رطوبت بیشتری از لاشه جذب میکنند، رطوبت را در میان توده کمپوست پخش میکنند، تخلخل ها را حفظ میکنند و نسبت کربن به نیتروژن توده را تغییر میدهند. ترکیب خاک اره و کاه میتواند برای ساخت تودههای کمپوست استفاده شود. ترکیب با نسبت 50:50 از طریق حجم جامدات جدا شده از مدفوع و همچنین یک منبع کربن میتوانند به عنوان ماده بازی در کمپوست الشه استفاده شوند. مختار و همکاران وی )2003( با موفقیت توانستند از ضایعات بستر اسب که ترکیبی از مدفوع اسب و تراشهای چوب پنبه ای بود برای کمپوست لاشه گاو و اسب استفاده کنند.

انرژی گرمایی

انرژی گرمایی مورد نیاز برای غیرفعال سازی میکروب ها تابعی از دما و مدت زمان قرار گرفتن در آن می باشد. انرژی غیرفعال سازی که از رابطه میان زمان/دما در معادله آرتنیوس به دست آمده است، برای بسیاری از اسپورها و سلولهای گیاهی بین 50 و 100 کیلوکالری/ گرم بر مول است. بر اساس این نظریه، غیرفعالسازی گرمای پاتوژنهای روده از طریق توجه به شرایط عمومی کمپوست کردن ارزیابی شد و نتیجه حاصل از آن این بود که دمای متوسط 55 تا 60 درجه سانتیگراد برای یک یا دو روز این انرژی را فراهم میکند و برای کاهش ویروسهای بیماریزا، باکتریها، تکیاخته ها (از جمله کیستها)، کرم ها (انگلهایی مانند کرم کدو، کرم کبد، آسکاریس) به میزان پایین کافی است. با این حال، آندوسپورهایی که توسط باکتریهای اسپوردار تولید میشوند (مانند باسیلیوس آنتراسیس) تحت این شرایط غیر فعال نمیشود.

حجم دهنده ها

حجم دهنده ها منبع مواد مغذی برای کمپوست کردن میباشند. از آنجایی که اندازه ذرات این حجم دهنده ها بزرگتر است، میتوانند فواصل هوای مناسبی در پشته های کمپوست داشته باشند 25( تا 35 درصد تخلخل) و از بسته بندی انباشته مواد جلوگیری کنند. هوگ )1993( پیشنهاد کرد که حجمدهنده ها باید ماتریس سه بعدی از ذرات جامدی داشته باشند که قادرند از طریق ارتباط ذرات با ذرات از خود مراقبت کنند. برای رسیدن به باالترین تخلخل و حجم خالی در مواد ترکیبی کمپوست را افزایش میدهد زیرا میتواند حجم خالی میان ذرات را اشغال کند. حجم دهنده های رایجی که برای کمپوست آلی استفاده میشوند تراشه های چوب با اندازه بین 2/5 تا 5 سانتیمتر، باقی مانده های پلت های خوراک، الستیک های خرد شده، پوسته های بادامزمینی و خردههای درخت میباشند اما این حجم دهنده ها در کمپوست لاشه استفاده نشده اند. علوفه خشک و کاه نیز به خوبی به عنوان حجم دهنده میتواند عمل کند. علوفه خشک، کربن بیشتری (نسبت کربن به نیتروژن بالایی دارند) نسبت به علوفه های سبزتر و سبزیجات دارند. بقایای محصولاتی مانند کاه گندم یا ساقه ذرت میتوانند به عنوان مواد کمپوست برای کمپوست لاشه استفاده شوند اما ممکن است به برش یا کاهش سایز ذرات آنها نیاز باشد. با انتخاب یک حجم دهنده، دو فاکتور یعنی موجود بودن و هزینه اهمیت پیدا میکند. نسبت حجم دهنده ها به لاشه ها باید موجب تراکم حجم مخلوط کمپوست نهایی شود که از 600 کیلوگرم بر مترمکعب فراتر نمی رود. به عنوان یک قاعده کلی، وزن مخلوط کمپوست در ظرفی به حجم 19 لیتر نباید بیشتر از 11/4 کیلوگرم باشد؛ در غیر این صورت، مخلوط کمپوست بیش از اندازه فشرده و تهویه نامناسب میشود.

در نظر گرفتن عوامل بیماری

در طول اولین فاز کمپوست، دماهای ترموفیلیک موجب غیرفعال شدن باکتری های بیماری زا میشوند که تابعی از دما و مدت زمان در معرض دما قرار گرفتن است. دمای بالا برای استریلیزاسیون دقیق محصول مورد نیاز است، اگر چه در طول کمپوست لاشه نیز گرما تولید میشود و در آن مرحله نیز بعضی میکروبها از بین میروند اما این امر برای استرلیزه کردن کامل محصول نهایی کافی نیست و هنوز امکان زنده ماندن و رشد پاتوژن ها وجود دارد. میزان باکتریهای بیماریزای موجود در محصول نهایی به روند گرمادهی فازهای اول و دوم و آلودگی متقاطع یا آلودگی مجدد محصول نهایی بستگی دارد. انباشتن مواد جامد، که میتواند ماده را از تاثیرات دما ایزوله کند و پخش ناهمگون دما که میتواند موجب زنده ماندن پاتوژنهادر قسمتهای سردتر و ورود دوباره پاتوژن ها بعد از مرحله دمای بالا شود،همگی بر کاهش پاتوژنها تاثیرگذار میباشند.برای جلوگیری از به وجود آمدن این شرایط در طول روند کمپوست، داشتن جریان هوا و دمای یکنواخت اهمیت بسیاری دارد. کینر و الول در تحقیقات خود گزارش دادهاند که چون کمپوست لاشه مخلوطی ناهمگون است، پاتوژنهای زنده ممکن است در ترکیبات غیر یکنواخت مواد پراکنده باشند. کینر اذعان داشت که روند آماده سازی (چرخ کردن و میکس کردن الشه با مواد کمک کننده به کمپوست) و همچنین تغییرات در سیستم کمپوست (مانند تهویه) سازگاری شیمیایی و فیزیکی فراهم خواهد کرد و شرایط بهتری در کنترل دما و غیرفعال کردن باکتری های پاتوژنی را ایجاد میکند. هوادهی به پشته کمپوست از طریق چرخش دورهای امکان فرار میکروب ها از قسمتهای دارای دمای بالا را کاهش میدهد. برخافدمای غیریکنواخت، گانویل و ترامپل گزارش دادهاند زمانی که دما در میانه پشته به 65 درجه سانتیگراد برسد، در یک یا دو روز فعالیت باکتریایی پاتوژنی کاهش مییابد. اگر چنین گرمایی حاصل شود، سالمونا و کل دیگر جمعیتهای کلی فرم bacteria( )Coliform میتواند به طور عادی به سطحی پایینتر از 1 و MPN/g 10 جامدات خشک کاهش یابد. با این حال، باکتریهای اسپوردار در این شرایط غیرفعال نمیشوند.

عیبیابی

در جایی که مایعات از تودههای کمپوست بیرون میآید، منبعی عالی برای جذب کربن بایداطراف پشته پخش شود.اگرپشت هم رطوبیاخیسوبویتند و ظاهری به رنگ قهوهای داشته باشد، باید به لایه تازهای از حجم دهنده ها در قسمت جدید انتقال داده شوند. درطول فازاول، اگر رطوبت پایین باشد (کمتراز 40 درصد) و دمای داخلی پشته بالا باشد (بیش از 65 درجه سانتیگراد)، پوشش پشته کمپوست باید به پشت برگردانده و بهم زده شود و سپس آب به نقاط مختلف آن اضافه شود. برعکس، اگر دمای داخلی پشته خیلی پایینباشد (کمتر از 55 درجه سانتیگراد)، احتمالآ پشته کمپوست خیلی مرطوب یا خیس یا بدون اکسیژن بوده است و نتیجه آن بیشتر در شرایط بی هوازی مشاهده میشود تا در شرایط هوازی. نمونه ها باید جمع آوری شوند و رطوبت از طریق امتحان با دست تعیین شود. اگر دمای کمپوست در یک یا دو هفته بعد از بستن پشته به دمای مورد انتظار نرسید، فرموالسیون پشته اولیه باید برای نسبت کربن به نیتروژن تخم ینزده شود. میتوان مدفوع گاو، جوجه یااسب نیز به پشته کمپوست اضافه کرد. در آب و هوای سرد یا در زمستانپشتههای کمپوست بایددر برابر پدیدههای طبیعی مختلفمحافظت شوند. الشهها باید در انبار، زیر سایبان یا در فضایی دارای پوشش نگهداری شوند تا از دمای سرد محافظت گردند. حجمدهندهها و دیگر مواد اولیه کمپوست نیز باید خشک نگهداری شود تا از منجمد شدن آن و تبدیل شدن به پشتهای بیاستفاده جلوگیری شود.

روشهای کمپوست لاشه

اهداف اصلی کمپوست لاشه جلوگیری از انتقال و پخش آلودگی، به حداقل رساندن احتمال آلوده شدن عناصر مهم زیست محیطی (هوا، آب، خاک، گیاهان و )... توسط مواد آلوده و تغییر لاشه ها به محصولات نهایی میباشد. لاشه ها به پشتهای بدون مخلوط تبدیل میشوند و درست بعد از آنکه زیر فاز «میزان بالای کمپوست» اتفاق افتاد رخ میدهد و لاشه کاما عفونی میشود. اگر چه اکثر برنامه های کمپوستسازی لاشه با مقدار کم لاشه ها بهتر انجام میشود، هزینه ابتدایی و نیازهای مدیریتی آنها بسیار متفاوت است. روشهای کمپوست رایج در زیر آمده است.

کمپوست ویندرو

در این روش، یک توده روی خاک فشرده شده با نفوذپذیری کم مایعات یا روی پشته های بتنی ساخته میشود. به عنوان مثال، در زمان بروز بیماری روش ویندرو که برای 90 تا 120 روز بعد از آغاز کمپوست سازی غیر قابل بازگشت باقی میماند، میتواند از لاشه های گاو با وزن متوسط 454 کیلوگرم استفاده کند. روشهای ویندرو برای پشته های کمپوست لاشه اغلب در فضای باز قرار گرفته است و از آب و هوا، باران یا باد حفاظت میشود. از نظر هنری و وایت هم تراز کردن شمال و جنوب پشته های پوشش داده نشده لاشه و حفظ شیب مایل ویندرو، گرمای ناشی از خورشید را به حداکثر میرساند و از انباشت بارشها جلوگیری میکند.

کمپوست سطلی

کمپوست سطلی برای الشه هایی با اندازه کوچک و متوسط قابل استفاده است که لاشه طیور نیز جزء آنها میباشد. در این شیوه، لاشه ها و مواد همراه کمپوست درون ظرفی قرار میگیرند که از چوب و دیواره های با فاصله تشکیل شده است که اغلب دارای سقف است. سطلهای موقتی که از علوفه های خیلی بزرگ ساخته شده (با سقف یا بدون سقف) از نظر ساختاری برای محدود کردن مواد کمپوست مناسب است و میتواند برای مقدار یا اندازه زیاد لاشه ها استفاده شود.

استفاده برای کمپوست طیور

کمپوست لاشه های طیور از آزمایشهای مختلفی برداشت شده که در آمریکا انجام گرفته است؛ در این آزمایشها اقتصادی بودن و سازگاری با محیط زیست کمپوست پرندگان مرده بررسی شده است. هدف این تحقیقات مختلف تولید مادهای بهداشتی برای استفاده به عنوان کود در زمینهای آبیاری بوده است. کارهای بیشتری نیز در این زمینه انجام شده است تا مشخص شود که آیا این تکنولوژی میتواند در شرایط آب و هوایی انگلستان استفاده شود یا خیر. تست محصولات نهایی نیز باید انجام میشد زیرا کمپوستها، به دلیل رسانایی الکتریکی بالای مواد تشکیل دهنده آنها، میتوانند به جوانه زنی بذر و رشد سریع گیاهان آسیب برساند. لاشه های مرغهای تخمگذار در سطل چوبی به ابعاد .)1994 آمریکا، کشاورزی وزارت( شد کمپوست 1/5 x 1/5 x 1/5 m مسموم کنندگی گیاهی و ارزشهای کودی کمپوست در گیاه چچم پایدار و گندم بهاره در گلخانه آزمایش شد. آزمایش ها با مخلوط کردن خاک با کمپوست در سینیهایی به ابعاد cm 20 x 14 x 5 و میزان بیش از 300 تن در هر هکتار استفاده شد. بذرها در زمینی با شیب معمولی کاشته شدند، که چهارده ساعت در معرض نور روز قرار داشتند و حداقل دمای آنها 5 درجه سانتیگراد ثبت شده است. میزان جوانه زنی و وزن خشک جوانه ها در زمانهای مختلف بعد از کاشت اندازهگیری شد. در این آزمایش مشخص شد که روش وزارت کشاورزی آمریکا در انگلستان قابل اجرا است و محصول نهایی میتواند روی علوفه و گندم به میزان 50 تن در هر هکتار قابل استفاده باشد.

نتیجه گیری

کمپوست لاشه ها و ضایعات طیور، اگر به طور صحیح انجام شود، میتواند محصول نهایی مفیدی را به وجود آورد که به عنوان کود یا ماده کمپوست استفاده شود. با این حال، برخی از اقدامات برای رسیدن به بهترین نتیجه لازم است. به منظور به حداقل رساندن تاثیرات زیست محیطی، کمپوست کردن لاشه ها میتواند از 24 تا 48 ساعت بعد از مرگ آغاز شود. برای پشته کمپوست لاشه، پیشنهاد میشود که نسبت کربن به نیتروژن )C:N( 35-30 به یک 30( - )35:1، میزان رطوبت 40 تا 60 درصد باشد، جریان هوا باید به خوبی انجام شود (اندازه ذرات 3/1 تا 12/7 میلیمتر و تخلخلهای پوشیده از هوا 35 درصد است) و دمای ترموفیلیک بین 55 تا 60 درجه به مدت دو هفته فراهم شود. کمپوست درون سطلی، پشته را از قرار گرفتن در معرض حیوانات شکارچی، افات و روان آبها حفظ میکند و این روش برای کمپوست الشه در مقیاس کوچک مناسب و کارآمد است. در شرایط اضطراری (بیماریهای پا و دهان، آنفوالنزای پرندگان) کمپوست به شیوه ویندرو برای میزان بالای لاشه بیشتر توصیه میشود.

ماهنامه اطالعات مرغداری و دامپروری - شماره 58

اهمیت تغذیه در دوران جنینی

مقدمه

طیور جدید نســبت به اجداد خود، بــه دلیل دارا بودن نیازهــای متابولیکی بیشــتر،دارای رشد ســریعتری هستند، بعلاوه در بیســت سال گذشته طول دوره پــرورش کاهش یافتــه در صورتی که طول دوره جنینــی تغییری نکرده اســت به همین دلیل نســبتدوره جنینی به کل زندگــی از 20 الی 25 درصد به 30 الی 40 درصد افزایش یافته اســت. به همین دلیل دوره انکوباســیون یا جنینی از اهمیت خاصی برخوردار شــده اســت. بعلاوه دوره قبل از تولد یک دوره بســیار حیاتی برای رشد و نمو اســت؛ زیرا در این دوره، جنین به انرژی زیادی برای هچ شدن نیاز دارد و تا زمانی که پرنده به غذای خارجی دسترسی پیدا کند بایستی از مواد غذایی موجود در ذخایر خود استفاده نماید.

هنگامی که جوجه تفریخ میشــود تا زمانی که به غذای خارجی دسترســی پیــدا کند، ذخایر گلیکوژن بدن یک نیاز برای بقا اســت. تاخیر در اســتفاده و هضم فوری غذا توســط پرنده میتواند ظرفیت ژنتیکی پرنده را برای رشد و تولید گوشــت محدود ســازد. به هر حــال ضرر و زیان ناشــی از این موارد میتواند به جنین اجازه دهد تــا در اواخر دوره جنینی که احتیاجات جنین به شــدت افزایــش میباید، از مــواد غذایی خارجی اســتفاده کند. در دوره آخــر جنینی که جنین مایــع آمنیونی را می بعلد بهترین زمــان برای تغذیه داخل تخم مرغ اســت؛ زیرا ماده غذایی تلقیح شــده همراه با مایع آمنیونی وارد بدن جنین میشــود و جنین از آن اســتفاده خواهد کرد. تعداد زیادی آزمایش برای توســعه تکنیکهای تزریق به داخل تخم مرغ و تغذیه جنینی انجام شده اســت و اثرات مختلف این نوع تزریقات بر رشد، ظرفیت هضمی و وضعیت گلیکوژن در جوجه ها مورد بررســی قرار گرفته اســت. ثابت شده که بهتریــن زمان تزریق در تخم مرغ برای تغذیــه جنینی، تزریق در 17-18 روزگی انکوباسیون و میزان تزریق 22-25 روزگی انکوباسیون و مناسب ترین میزان ماده تزریقی کمتر از 1/5 میلی لیتر اســت. همچنین بایســتی در نظر داشــت که ترکیبــات غذایی در مایع تزریقی نبایســتی از محدوده اســمزی آمنیون تجاوز کند. آزمایشــاتی که سریعا در بعد از هچ انجام شد؛ نشان داد که جوجه هایی که در زمان جنینی تغذیه شده بودند دارای عملکرد رودهای مشابه با جوجه هایی بودند که در روز دوم بعد از هچ قرار داشته و مورد تغذیه زود هنــگام قرار گرفته بودند. این آزمایــش اهمیت تغذیه و بخصوص تغذیه در دوران جنینی را مشخص میکند.

هــم در جوجه هــا و هــم در بوقلمونهــا، تغذیــه جنینی ظرفیــت هضمی جوجه های متولد شــده را افزایش میدهد،در نتیجه سطح روده برای جذب مــواد به شــدت افزایش یافتــه و فعالیت آنزیمهــای بروش بــرودر و انتقال گلوکز و اســید آمینه از عرض غشاء را ســرعت میبخشد. تزریق مواد غذایی بــه داخل تخم مرغ بیــان ژنی آنزیم های بــروش بــرودر را افزایش میدهد،بنابراین انتقال مواد غذایی نیز بیشــتر میشــود. این افزایش رشد به وسیله تغذیــه جنینــی، باعــث افزایــش وزن در زمان تولــد به میــزان 4-2 درصد شــده و این افزایش وزن تا هفتــه اول ادامه خواهد یافــت. زرده موجود در تخم مرغ، چربــی را برای جنین فراهم میکند که جنیــن این چربی را برای رشد اکسید کرده و از آن استفاده میکند. ترکیب چربی زرده به جیره مرغان مادر وابســته اســت و معمولا در صنعت از چربی های با کیفیت پائین در این مورد اســتفاده میشود (سطوح آنتیاکســیدان کم و چربی های اکسید شده فراوان) که این شــرایط محیط نامناســبی را برای توسعه جنین که به چربی وابســته اســت ایجاد میکند. در حــدود روز چهاردهم انکوباســیون جنین برداشت اســیدهای چربی را که احتمال پروکسیداسیون لیپیدی را افزایش میدهد بیشــتر میکند. وقتی که جوجه تفریخ میشــود اســتفاده از غشــاءکوریوآلانتوئیس را جهت تنفس کاهش مییابد تا تنفس ششی اتفاق بیفتد؛ در این صــورت افزایش رادیکال های آزاد قابل پیشبینی اســت. همچنین چربی ها (اسیدهای چرب غیر اشباع) به عنوان یک سوخت ضروری در قلب و مغز مورد اســتفاده قرار میگیرد. اســتفاده از آنتیاکسیدانها، چربیها وکلســترول را از پروکسیداســیون در مدل هــای حیوانــی محافظت میکند. گزارش شــده که ویتامین ای و آنتیاکســیدان های دیگر بــا افزایش IgM در بوقلمون و افزایش IgG در جوجه های گوشــتی باعث بالا رفتن پاسخ ایمنی میشود. علاوه بر افزایش سیســتم ایمنی، تزریق ویتامین ای در حدود 14 روزگی انکوباســیون (زمان اکسیداســیون اســیدهای چرب) میتواند تولید رادیکالهای آزاد را که باعث خطر جدی بر روی اســیدهای چرب با کیفیت پایین به مرغــان تخمگذار به عنوان یک منبع انــرژی ارزان قیمت میتواند با تزریق آنتیاکســیدان برای محافظت لیپیدهای زرده و غشــاء پلاســمایی ســلولها از تخریب، مورد اســتفاده قــرار گیرد. علاوه بر ایــن افزایش وقوع پراکسیداسیون چربیهای غشــاء به وسیله رادیکالهای آزاد میتواند برای ســامتی جنین خطرســاز باشــد، به همین دلیل تزریق آنتیاکسیدانها از چربی های غشــاء در برابر رادیکالهای آزاد محافظت کرده و کاربرد چربی هارا برای تولید انرژی در بهبود هچ افزایش میدهد.

صنعت مرغداری - سال 24 ام - شماره 140 نویسنده:جالل ساالری ( کارشناس ارشد تغذیه طیور)

منابع

اFerk P. and Uni, Z. (2007). “Early feeding - in ovo feeding enhances of early gut development and digestive capacity of poultry”. Poult, Sci. 45: 814-818. Cherian, G and Sim, J. (1992) “Preferential accumulation of n-3 fatty acids in the brain of chicks from eggs enriched with n-3 fatty acids”. Poult. Sci. 71:1658-1668. Moran, E. T. (2007) “Nutrition of the developing embryo and hatchling”. Poult. Sci. 86:1043-1048 Noble. R. C. and Cocchi, M. (1190) “Lipid metablolism and the neonatal chicken”. Prog. Lipid Res. 29:107-140. Singh, U., Devaraj, S. and Jialal, I. (2005) “Vitamin E, oxidative stress, and inflammation. Annu”. Rev. Nutr. 25:151-174. Latour, M. A., Divitt, A. A., Meunier, R. A., Stewart, J. J. and Watkins, B. A. (2000) “Effects of conjugated linoleic acid. 2. embryonic and neonatal growth and circulating lipids”. Poult. Sci, 79:8222-826.ا

آسپرژیلوزیس درطیور آسپرژیلوزیس گروهی از بیماریهاست كه توسط گونه های آسپرژیلوس ایجاد می شود. این قارچ در كاه، خرده های چوب ، غبار، خاك و مواد غذایی خام یافت می شود. بروز آسپرژیلوزیس تنفسی در طیور تجاری معمول می باشد وبرای اولین بار در سال ۱۸۹۸ گزارش گردیده و می تواند به دو فرم زیر وجود داشته باشد : · آسپرژیلوزیس حاد: كه با شیوع شدید در پرندگان جوان همراه با درصد بالای ابتلا و تلفات (۵۰%) مشخص می شود. منبع اصلی این حالت،ماشین و تجهیزات جوجه كشی می باشد.· آسپرژیلوزیس مرمن: در پرندگان مسن اتفاق می افتد و منجر به ضرر اقتصادی می گردد. این بیماری معمولا" درپی تضعیف ایمنی ودر اثر استرس فیزیولوژیكی ، عفونت، تغذیه بد ویا مسمومیت ایجاد می شود.اتیولوژی: آسپرژیلوزیس فومیگاتوس ( ( A.fumigatus وآسپرژیلوزیس فلاووس (A.flavus) دوعامل اصلی ایجادكننده آسپرژیلوزیس می باشند. گونه های دیگری ممكن است مداخله داشته باشند كه شامل این موارد می باشند: A.nigrescens , A.amstelodami ,

A.niger, A.nidulans A.glaucus, A.terreus

آسپرژیلوزیس درطیور آسپرژیلوزیس گروهی از بیماریهاست كه توسط گونه های آسپرژیلوس ایجاد می شود. این قارچ در كاه، خرده های چوب ، غبار، خاك و مواد غذایی خام یافت می شود. بروز آسپرژیلوزیس تنفسی در طیور تجاری معمول می باشد وبرای اولین بار در سال ۱۸۹۸ گزارش گردیده و می تواند به دو فرم زیر وجود داشته باشد : · آسپرژیلوزیس حاد: كه با شیوع شدید در پرندگان جوان همراه با درصد بالای ابتلا و تلفات (۵۰%) مشخص می شود. منبع اصلی این حالت،ماشین و تجهیزات جوجه كشی می باشد.· آسپرژیلوزیس مرمن: در پرندگان مسن اتفاق می افتد و منجر به ضرر اقتصادی می گردد. این بیماری معمولا" درپی تضعیف ایمنی ودر اثر استرس فیزیولوژیكی ، عفونت، تغذیه بد ویا مسمومیت ایجاد می شود.اتیولوژی: آسپرژیلوزیس فومیگاتوس ( ( A.fumigatus وآسپرژیلوزیس فلاووس (A.flavus) دوعامل اصلی ایجادكننده آسپرژیلوزیس می باشند. گونه های دیگری ممكن است مداخله داشته باشند كه شامل این موارد می باشند: A.nigrescens , A.amstelodami , A.niger, A.nidulans A.glaucus, A.terreus اپیدمیولوژی : آسپرژیلوزیس فومیگاتوس میتواند به پوسته تخم مرغ تحت شرایط ایده آل رشد نفوذكند و در نتیجه جنین را آلوده نماید. جنین آلوده ممكن است با ضایعات وسیع هچ شود. اگریك تخم مرغ آلوده بشكند، تعداد زیادی هاگ آزاد می شود كه محیط هچری را آلوده می كند و ممكن است موجب شیوع شدید (پنومونی در جایگاه ) در پرندگان جوان شود. منبع آلودگی می تواند تجهیزات جوجه كشی، غبار، استفاده كاه در بستر و یا غذای كپك زده و همچنین تجمع و انباركردن كاه در سالن باشد. عوامل استرس زا( سرما، میزان بالای آمونیك،گردوغبار محیط) شیوع وشدت آلودگی راافزایش می دهند. اگر هاگهای قارچ آسپرژیلوزیس به تعداد كافی وجود داشته باشد تا حدی كه بتواند بیماری پایدار ایجاد كنند، می توانند باعث شیوع و همه گیری بیماری گردند ( آلودگی های هچری ها و یا سیستم تهویه هچری ). درگیری وغفونت اندامهایی مثل چشم ،مغز و بافتهای احشایی ممكن است از طریق عفونت سیستمیك حاصل از درگیری دستگاه تنفسی دیده شود.علائم كلینیكی : دیسپنه، نفس تنگی (با دهان باز نفس كشیدن به دلیل باز كردن گرفتگی مجرای هوا).سیانوز ( بدلیل كمبمود اكسیژن )و تنفس شدید مشاهده می گردد. اگرچشمها درگیر بیماری شوند:اقتالمیك، با یك تیرگی سفید خاكستری در یك یا هر دو چشم ممكن است ایجاد گردد.هنگامی كه ملتحمه چشم عفونی است ترشح از چشم مشاهده می گردد واگر مقدار زیادی از ترشحات در گوشه میانی چشم جمع شود ممكن است زخم قرنیه ای ایجاد نماید. درصورت آلودگی قارچی استخوان ،عفونت استخوان موجب بدشكلی ستون مهره می شود و منجر به فلجی ناقص در جوجه های جوان میگردد. علائم كلینیكی دیگر شامل آنسفالیت ، درماتیت گرانولوماتوز نكروتیك، آنوركسی، اسهال، لاغری مفرط،تشنگی زیاد.عدم تعادل بعلت رشد میسلیوم در سیستم عصبی است .

زخمها :

. زخمهایی كه دركیسه هوایی وبرونش ها دراثر رشد میسلیوم ها ونیز تولید هاگ آنها به رنگ خاكستری ، سبزیا سیاه دیده می شود . ۲. ندول های زرد یا خاكستری و یا پلاك هایی در ریه ،كیسه های هوایی و نای. این پلاك ها همچنین ممكن است درمحوطه صفاقی،كبد،مغز ویا درمحل های دیگر یافت شوند. ۳. عفونت كیسه ای هوایی در پرندگان بالغ به دو صورت دیده می شود: پلاك هایی با اندازه های گوناگون در برونش های قسمت خلفی قفسه سینه و یا كیسه های هوایی شكمی یا كیسه های هوایی متورم و حاوی مقدار ریادی از مایع ، و ترشحات فیبرینی چرك دار دیده می شود. ۴. آسیب های غشاء كیسه های هوایی شامل : ادم،نفوذ هتروفیل و ماكروفاژ، گرانولوماز، نكرو،Lymphohistiocytic pervasculitis ، تحلیل رفتن اپیتلیال و ترشحات سطحی می باشند.

كنترل : تخم مرغ های تمیز و غیر آلوده یا گندزدایی شده جمع آوری وسپس چیده شوند. · انكوباتور و هچری ها به دقت تمیز، ضد عفونی و گندزدایی شوند. · سیستم تهویه هچری ها بررسی و فیلترهای هوا بطور منظم و مرتب در هچری ها تعویض گردند. . فقط از تجهیزات جوجه كشی خشك و تمیز و بستر تازه وغذای فاقد قارچ استفاده شود. · مواد غذایی و تجهیزات جوجه كشی برای جلوگیری از رشد قارچ بطور مناسب نگهداری و انبار شوند. · ابزار و تجهیزات آبخوری و دانخوری از آلودگی به قارچ محافظت شوند. · جهت كنترل رشد قارچ و جلوگیری از آلودگی ، به جیره غذایی، مواد ضد قارچ اضافه گردد.

درمان : بطور معمول، درمانی برای آسپرژیلوزیس وجود ندارد، پس كنترل بیماری با كاهش آلودگی به قارچ ( توسط افزودن مواد ضد قارچ به غذا ) و به حداقل رسانیدن برخورد با عوامل خطرزا و آلوده كننده ، بستگی دارد.

● غلظت گاز آمونیاک

بالا رفتن تراکم گاز آمونیاک در سالنهای مرغداری باعث حالت تهوع و سوزش چشم کارگران مرغداری گشته و طیور را نیز آسیب رسان می نماید . میزان این گاز برحسب قسمت در میلیون [۱]ppm) )سنجیده می شود . بطور معمول میزان ppm۱۵ باعث ناراحتی انسان می شود و حداکثر غلظت مجاز برای مدت ۸ ساعت ppm۵۰ تعیین گردیده است . و اما در مورد طیور ؛ غلظت زیاد و مداوم گاز آمونیاک باعث کاهش فعالیت دستگاه تنفسی طیور میشود . در مورد طیور تخمگذار میزان ppm۳۰ برروی تولید تخم مرغ و وضعیت عمومی طیورآسیب رسانی محدودی اعمال می کند ولی میزان ppm۵۰ صدمات جدی بخصوص برروی رشد ایجاد می نماید . طیور می توانند غلظتهای بالاتر و تا بعضی مواقع به طور محدود تا حد ppm۱۰۰ را تحمل نمایند که در این حد تاولهایی روی سینه بروز کرده و مصرف آب نیز بالا میرود . این گاز در غلظت ppm۱۵۰ باعث کراتوکنژکتیویت ، تراکئیت و از بین رفتن مژه های نای می شود. از اینرو غلظت آمونیاک در سالن مرغداری نباید از حد ppm۲۵ تجاوز کند .

● و اما چگونه بر گاز آمونیاک سالنهای مرغداری غلبه کنیم ؟

ز اواسط قرن بیستم تاکنون ترکیبات مختلفی با مکانیسم های اثر متفاوت در رابطه با کنترل گاز آمونیاک در صنعت مرغداری در دنیا مورد استفاده قرار گرفته اند . از میان این مواد ، فرمالین و عصاره درخت یوکا [۲] با استقبال بیشتری مواجه شد . ولیکن از میان این دو ماده عصاره درخت یوکا بازدهی بیشتر داشت چرا که این ماده دارای خاصیت پیوند با آمونیاک می باشد که باعث جلوگیری از رها شدن گاز آمونیاک از طریق فضولات طیور می شود. با گذشت سالها ترکیبات جدیدتری جایگزین موارد فوق شدند . این مواد علاوه برطیف عمل وسیع ، کاملاً بی ضرر نیز تشخیص داده شده اند . این ترکیبات که هم اکنون به طور گسترده ای در صنعت پیشرفته طیور اکثر کشورها مورد استفاده قرار می گیرند قادرند از فعالیت آنزیم اوره آز [۳] جلوگیری نمایند . از آنجا که منشاء تولید گاز آمونیاک درسالنهای مرغداری، بستر می باشد ـ که علت آن نیز تخمیر اوره فضولات طیور در بستر است ـ با استفاده از این ترکیبات تولید گاز مذکور در بستر متوقف می شود . از جمله این مواد می توان به پاد آمونیاک اشاره کرد . پاد آمونیاک که نوعی پودر خنثی کننده گاز آمونیاک می باشد محصول تکنولوژی ایالات متحده امریکا در سال ۱۹۹۹ میلادی می باشد .

● طرز مصرف این ماده بسیار آسان بوده و به شرح ذیل است :

▪️ سیستم بستر : یک روز قبل از جوجه ریزی به صورت یکنواخت درروی بستر پخش شود (برای کل دوره ) ▪️ سیستم قفس : پس از هر نوبت کودکشی در زیر قفسها ونیز هر دو هفته یکبار برروی کود پخش شود . میزان مصرف این ماده که به صورت پودر با مش [۴] ۲۰ الی ۱۰۰ تهیه شده است ، ۲۵۰-۲۰۰ گرم درمتر مربع بستر می باشد . به طور مثال برای محاسبه میزان پاد آمونیاک مصرفی در سالنی که دارای عرض ۱۲ متر و طول ۹۰ متر باشد به ترتیب زیر عمل می شود : متر مربع ۱۰۸۰=۹۰*۱۲ کیلوگرم ۲۱۶ = گرم ۲۱۶۰۰۰= ۲۰۰*۱۰۸۰ کیلوگرم ۲۷۰ = گرم ۲۷۰۰۰۰= ۲۵۰*۱۰۸۰ بنابراین ۲۷۰-۲۱۶ کیلوگرم میزان مصرف پادآمونیاک در سالن فوق می باشد . این ماده در طی دوره پرورش در بستر فعال باقی مانده و باعث جلوگیری از تولید گاز آمونیاک و در نتیجه کاهش شدید بیماریهای تنفسی می شود . از مزایای دیگر این ماده می توان به موارد ذیل اشاره کرد : ▪️ کاهش بیماری کوکسیدیوز از طریق از بین بردن یا محدود کردن اووسیست های کوکسیدیوز . ▪️ کاهش رطوبت بستر ▪️ جلوگیری از اشاعه بوی زننده کود . ▪️ کاهش حشرات . ▪️ غنی شدن کود حاصل از فضولات طیور بدینصورت که کود مرغی را بعنوان یک کود فسفاته که دارای فسفر غیرمحلول است مطرح می نماید و این از آنجهت قابل اهمیت است که کودهای فسفاته دارای فسفر محلول در آب هستند و در اثر بارندگی به لایه های پائینی رفته و عملا" از دسترس ریشه گیاه خارج می شوند.

اگر گله مادر دارای سن کم باشد، احتمال ضایعات و تلفات اولیه‌اش بیشتر است. چرا که کیسه زرده کوچک‌تر و طاقت جوجه برای تحمل گرسنگی و تشنگی کمتر است. در نتیجه جوجه سریع‌تر و زودتر دچار افت و کم آبی بدن می‌شود. وزن جوجه نباید زیر 35 گرم باشد. اما حُسن گله مادر کم سن در این است که معمولاً تیتر ایمنی مادری مناسب‌تر و یکنواخت‌تری دارند. بنابراین سعی کنید جوجه حاصل از مادر کم سن را از مراکز خیلی دور از محل پرورش گله تهیه نکنید. - گله مادر پیر هم جوجه درشت تری دارد و تحمل جوجه نسبت به گرسنگی و تشنگی هم بیشتر است چرا که کیسه زرده بزرگ‌تر است. اما یکنواختی در گله پیر کمتر از گله جوان است و تیتر مادری هم معمولاً کمتر و ناهمگون‌تر است.

ال-كارنیتین یك تركیب غذایی نیمه ضروری می باشد؛ این امر بدین معناست كه سنتز آن ممكن است تحت شرایط خاص، به عنوان مثال در حیوانات جوان یا تحت استرس یا هنگام بیماری های عمومی یا گوارشی، ناكافی باشد.‌ ضمنا، میزان ال - كارنیتین تولید شده در بدن حیوانات جوان برای رفع نیاز آن ها كافی نمی باشد. بنابراین، وجود مقادیر كافی از ال-كارنیتین در جوجه های یك روزه امكان استفاده مطلوب و بهینه از چربی های موجود در باقی مانده زرده را فراهم می آورد. افزودن مقادیر ال-كارنیتین به جیره غذایی جهت اطمینان از یك آغاز بسیار خوب در جوجه های یك روزه ضروری است. این محصول حاوی ویتامین محلول در آب یعنی ویتامین های گروه‌B ، بیوتین و نیاسین است. در حال حاضر ویتامین های محلول در آب در روزهای نخست پس از خروج از تخم برخلاف ویتامین های محلول در چربی به كار گرفته می شوند. پس از خروج از تخم، ذخایر ویتامین های گروه ‌‌B در دسترس جوجه یك روزه بسیار اندك است. برای طیور، با سرعت رشد بسیار بالا، تامین مداوم این گروه از ویتامین ها و سایر ویتامین های محلول در آب كه قابلیت ذخیره سازی ندارند، بسیار ضروری است. به طور كلی این محصول باعث افزایش رشد و تولید، بهبود ضریب تبدیل، كاهش تلفات، افزایش یكنواختی گله، افزایش سطوح ال-كارنیتین موجود در تخم مرغ، افزایش قابلیت جوجه درآوری، افزایش كیفیت جوجه های یك روزه، افزایش وزن تخم مرغ و به عنوان افزایش دهنده كارایی سیستم ایمنی به كار می رود.‌

اهمیت تغذیه جوجه بعد از هچ و رابطه آن با عملکرد گله در آخر دوره

انجمن جوجه و تخم مرغ آمریکا و بنیاد جوجه آمریکا اعلام کردند که بر روی پروژه پژوهشی در وزارت کشاورزی آمریکا سرمایه گذاری کرده اند – خدمات پژوهش کشاورزی موسوم به ARS در شهر آتن ایالت جورجیا تحقیقاتی را انجام داده است که در آن ویروس های جدیدی در دستگاه گوارش طیور پیدا شده است. پروژه تحقیقاتی بخشی از از برنامه پژوهشی انجمن جوجه و تخم مرغ آمریکا است که شامل همه مراحل تولید مرغ و تخم مرغ و فرآوری آن ها می شود. چکیده کوتاهی از این پژوهش در زیر نشان داده شده است. گزارش کامل این پژوهش در وبسایت www.uspoultry.org به همراه پژوهش های دیگر انجمن آورده شده است. چکیده پروژه به شرح زیر است: پروژه شماره 648: تشخیص مولکولی گردش ویروس های روده ای جدید در طیور در ایالات متحده آمریکا (دکتر مایکل دی، وزارت کشاورزی آمریکا – خدمات پژوهش کشاورزی، آتن، جورجیا) دکتر مایکل دی (Michael Day) در خدمات پژوهش کشاورزی وزارت کشاورزی آمریکا و مرکز پژوهش ملی اخیرا پروژه تحقیقاتی را به اتمام رسانده است که در آن از آخرین تکنیک های ژنتیکی استفاده کرده است تا تعیین کند کدام یک از ویروس ها در دستگاه گوارش جوجه های صنعتی وجود دارد. وی ویروس های جدیدی را یافته است که ویژگی آن ها به خوبی مشخص نیست و در حال مطالعه روی آن ها است. این کار گامی مهم برای درک و کنترل مشکلات ویروسی روده است که در جوجه های گوشتی و بوقلمون ها رایج می باشد.

زیر مجموعه ها