یک پژوهش تازه به سودمندی های چشمگیری اشاره می کند که می توان از یک رویکرد جامع نه تنها برای مصرف بهینه تر انرژی، بلکه برای بهبود هضم خوراک ، تندرستی دستگاه گوارش و عملکرد عمومی گله نیز راهکار به دست آورد.
پدید آمدن مقاومت در برابر مواد ضد میکروبی ، افزایش فشار جهانی برای کاست یا ممنوع ساختن مصرف آنتی بیوتیک ها، نیروی پیشراننده این دگرگونی های پایه ای در تولید محصولات دام و طیور است.
این نیروها خواستار یک استراتژی جانشین است که عملکرد کنونی گله ها را حفظ کند.
بدون افزودن آنتی بیوتیک ها به خوراک به شیوه پیشین به عنوان نخستین خط دفاعی علیه عوامل بیماری زا، جانوران آسیب پذیرتر شده و اتلاف انرژی ذخیره بدن آن ها در مبارزه با عوامل بیماری زا، افزایش خواهد یافت.
این یک واقعیت است که هنگام بروز پاسخ ایمنی، انرژی که باید به مصرف رشد برسد برای فعالیت سیستم ایمنی مصرف خواهد شد و از رشد جانور کاسته می شود.
پاسخ ایمنی هنگامی بروز می کند که جانور با استرس های گوناگون روبرو می شود، و یا برای مبارزه با عوامل بیماری زا به فعالیت می پردازد ( مصرف انرژی برای فعالیت سیستم ایمنی پیرامون 25% از کل انرژی مصرفی جانوراست).
به شکل 1 نگاه کنید.
مجموعه این عوامل بیرونی به فعالیتی که برای دستیابی به دانشی تغذیه مرغ ها مربوط می باشد، سرعت بخشیده است و سبب دستیابی به رویکرد نوینی شده است که آن را نوتروبیوتیک (nutrobiotic) نامیده اند.
هدف از این رویکرد تازه این است که از اثر متقابلی که میان سه عامل اصلی : تغذیه، دستگاه گوارش و فعالیت سیستم ایمنی با جمعیت میکروبی دستگاه گوارش (میکروبیوم) برقرار است درک عمیق تری به دست آوریم.
این رویکرد تازه در حقیقت رها کردن شیوه تفکر پیشین است و به جای این که نگاه ما به هر یک از سه عامل اصلی به گونه ای جداگانه باشد، کارشناسان تغذیه یک نگرش تازه را پیشنهاد می کنند.
هدف از این شیوه تفکر تازه، دستیابی به بالاترین سطح توازن برای بیشترین میزان سلامت و عملکرد مرغ ها بوده و تا این سه عامل با یکدیگر هماهنگی داشته باشند یک نوتروبیوتیک (nutrobiotic) سودمند به دست آید.
اما در عمل، این چه معنایی دارد؟ و آیا می توان یک افزودنی به خوراک اضافه کرد که بهترین شرایط را در دستگاه گوارش برقرار سازد و به سودمندی بالاتری بی انجامد؟
پژوهش های ما روی تأثیرگذاری متقابل و فزاینده سودمندی های یک افزودنی ، شواهد متقاعد کننده ای به دست داده است که یک فرآورده نوتروبیوتیک(nutrobiotic) می تواند کلیدی باشد که قفل دستیابی به توان کامل تغذیه مرغ ها بگشاید.
چنین فرآورده ایهم دارای آنزیمی است که به بهبود هضم خوراک کمک می کند و سبب یکدست بودن گله می شود و هم دارای پروبایوتیکی است که برای حفظ مرغ در برابر چالش های ضد تندرستی فرموله شده استو فعالیت سیستم ایمنی را تقویت می کند.
نگاه من از دید یک کارشناس تغذیه به این گونه فرآورده ها( Nutrobiosis )ها این است که این فرآورده های مثبتکه می توان تأثیرگذاری آنها را اندازه گیری کرد پشتیبان ایجاد شرایط دلخواه در نقاط عملکردی دستگاه گوارش هستند.
تغذیه
نتایج آزمایش های انجام شده نشان می دهند که چنین فرآورده هایی هضم خوراک را بهبود می بخشند، و خوردن مواد مغذی کلیدی، مانند نشاسته، چربی و پروتئین را افزایش می دهند و استفاده از پروبایوتیک و آنزیم همراه با هماز مصرف جداگانه آن ها تأثیر کارآمدانه تری در تولید انرژی در دستگاه گوارش بر جای می گذارد. تأثیر متقابل این فرآورده ها روی یکدیگر، تجزیه و هضم فیبر خوراک را نیز افزایش می دهد.
میکروبیوم
نشان داده شده است که مصرف اینگونه فرآورده ها، شمار جمعیت میکروب های دستگاه گوارش را افزایش می دهد، و در همان حال با افزایش شمار الکتوباسیل ها )باکتری های سودمند(، شمار باکتری های زیان آور را کاهش می دهند.
کاهش باکتری های فرصت طلب بیماری زا، مانند کولیفرم ها که می توانند سلامت دستگاه گوارش را به خطر بیاندازند نیز برای جانور سودمند خواهد بود.
بهبود جمعیت میکروبی دستگاه گوارش روی روند تخمیر خوراک تأثیر مثبت می گذارد و تولید بوتیرات ها را افزایش می دهد.مصرف پروبایوتیک ها تنوع باکتری های دستگاه گوارش را بالا می برد و توازن آن را به سود جانور برقرار می کند.
این تغییرات به کاهش درگیری جانور با بیماری های پنهان می انجامد و نیاز به مصرف انرژی برای مقابله سیستم ایمنی با بیماری های پنهان را کاهش می دهد، که نتیجه آن بهبود عملکرد نهایی مرغ است.
فعالیت ایمنی دستگاه گوارش
تأثیر این فرآورده ها روی ساختار دستگاه گوارش آشکار است و دیده شده است که می توانند تمامیت دستگاه گوارش را حفظ کنند و مانع فیزیکی روده را تقویت و جذب مواد مغذی را بهبود بخشند.
این گونه فرآورده ها، به سیستم ایمنی جانور در چالش با عوامل بیماری زا کمک می کنند و از شدت آن کاسته و با کاهش استرس های فیزیولوژیکی از خطر التهاب هایی که در اثر واکنش بدن به این استرس ها پیش می آید کم می کند.
برای نمونه، هنگامی که مرغ ها در اثر درگیری با عواملبیماری زایفرصت طلب، مانند کلستریدیوم پرفرانژه )عامل تورم عفونی روده( کهمواد سمی از خود رها می کنند، در خطر بیماری نکروز رودهای قرار می گیرند و بدن برای مقابله، پاسخ شدید ایمنی نشان می دهد که التهاب آن می تواند به بافت های دستگاه گوارش آسیب بزند، پروبایوتیک ها می توانند با کنترل پاسخ ایمنی از گسترش دامنه آسیبی که به بافت ها زده می شود پیشگیری کنند.
تأثیرگذاری این فرآورده ها از راه افزایش فعالیت ترکیبات ضد التهابی IL-10 (اینترلوکین 10) است که می تواند ترکیبات IL-11 و IL-6 را که تشدید کننده التهاب هستند کنترل کند و از این راه از اتلاف انرژی بکاهد.
بهبود عملکرد گله
به هر حال آنچه برای مرغدار مهم است این است که چگونه این رابطه متقابل میان آنزیم و پروبایوتیک در یک فرآورده، روی دستگاه گوارش اثر سودمندانه برای تقویت رشد و عملکرد گله می گذارد.